کد خبر : 2534
آن رجز «وزارت نیرو هیچ برنامه‌ای برای اعمال خاموشی ندارد» وقتی ارزش دارد که کل مملکت را تعطیل نکنیم

علی رضا خانی
دوشنبه‌۲۱ ‌ت

علیرضا خانی
مرحوم عبید زاکانی هفتصد سال پیش آورده که «کسی از جنگ می‌گریخت، پرسیدند چرا می‌گریزی، گفت: به هزار و یک دلیل، گفتند: یکی از آنها را بگو، گفت در کمان تیر نداشتم، گفتند: خوب، بقیه دلایل را نمی‌خواهد بگویی...» (نقل به محتوا)
درست است که دلایل مختلفی برای تعطیلات ناگهانی امروز و فردا اعلام شده، اما یکی از دلایلش کمبود برق است.
این مرحوم عبید زاکانی باعث شد که فراموش کنم ابتدای یادداشت، به خاطر سرمقاله هفته پیش از عموم خوانندگان عذرخواهی ‌کنم. آن موقع، چیزهایی نوشته بودم در مورد ضرورت کاهش تعطیلات رسمی و مناسبت‌‌دار و حذف تعطیلات موسوم به بین‌التعطیلین و کار بیشتر و رشد و توسعه و رقابت‌پذیری، رسیدن به جایگاه مطلوب افق ۱۴۰۴ و.... خیلی حرف‌های دیگر که الان، تنها پس از یک هفته، خودم که می‌خوانم خنده‌ام می‌گیرد، چه رسد به خوانندگان!
نوشته بودم «نمی‌شود که بخواهیم سرعت پیشرفت‌مان از دیگران بیشتر باشد و به رتبه اول منطقه برسیم، در عین حال تعطیلات رسمی‌مان هم خیلی بیشتر باشد» اما اکنون پذیرفته‌ام که نه تنها می‌شود بلکه از آن بالاتر هم می‌شود. تا به حال به دلیل بین‌التعطیلین و آلودگی هوا و برف و برودت، تعطیل می‌شد اما اکنون نشان دادیم که می‌شود به دلیل اجلاس گروه ۱۵ و گرمای هوا هم تعطیل کرد و باز هم داعیه پیشرفت و جلو زدن از دیگران داشت.
برای جبران کمبود برق چند راه وجود دارد، که به ترتیب از دشوار به آسان عبارتند از:
۱ـ ایجاد ظرفیت‌های جدید تولید برق
۲ـ نظارت دقیق بر تولید و واردات محصولات کم مصرف
۳ـ تنظیم ساعات کاری واحدهای پرمصرف به طوری که پیک مصرفشان متفاوت باشد
۴ـ اعلام برنامه خاموشی منظم
۵ـ تعطیلی نوبتی واحدهای پرمصرف
۶ـ تعطیلی ۱۹ استان!
اتخاذ آخرین تصمیم دو مزیت دارد. یکی اینکه راحت‌ترین کار ممکن است و به انرژی و برنامه‌ریزی و تفکر و تدبر نیاز ندارد. دوم اینکه با استقبال مردمی مواجه می‌شود!
هرچند ممکن است برخی بگویند که در عصری نیستیم که برای معضلات مهم، پاسخ‌هایی تا این حد آسان ارائه دهیم، اما توده مردم از این نوع تصمیم‌گیری راضی‌اند و بدیهی است که دولتی مردم‌گراتر است که بداند چه روشی را برگزیند که از میان خواص و عوام، کدام دسته راضی‌تر باشند.
من واقعاً نمی‌خواهم فقط رفتار دولت را نقد کنم، قطعاً دولت تصمیمات خوب هم زیاد می‌گیرد، اما برایم این پرسش خود به خود پیش می‌آید که اگر راه مقابله با گرما این است، پس تمام کشورهایی که روی خط استوا قرار دارند، باید ۶ ماه سال را تعطیل کنند و زیر پنکه کاهو سکنجبین بخورند. اصلاً مگر تعطیلی، به خودی خود، گرمای هوا را کم می‌کند؟ اگر به خاطر کمبود برق است که چرا به مردم منت می‌گذاریم که به خاطر آسایش مردم است؟ یعنی همه دولت‌هایی که روزهای گرم تعطیل نمی‌کنند، ضد مردمی‌اند؟!
آن رجز «وزارت نیرو هیچ برنامه‌ای برای اعمال خاموشی ندارد» وقتی ارزش دارد که کل مملکت را تعطیل نکنیم. وقتی ۱۹ استان را با یک کلید ۲ روز خاموش می‌کنیم دیگر اعمال خاموشی چه معنا دارد؟!
اما از همه جالب‌تر وجهه مردمی داشتن «آسان‌ترین راه» است. دیروز، تلویزیون هنگام پخش خبر تعطیلی، با چند شهروند هم سرپایی مصاحبه کرد. از قضا همه استقبال کردند. خیلی دوست داشتم بدانم اگر دولت به جای ۲ روز، ۲ ماه یا حتی ۲ سال تعطیل کرده بود، موج استقبال مردمی چقدر می‌شد!
نظرات دیگران در مورد این مطلب